وقتی نینتندو عقب می‌کشد، Star Racer وارد می‌شود؛ بازگشت دیوانه‌وار به دوران طلایی سرعت

در روزهایی که بسیاری از طرفداران سبک مسابقه‌ای آینده‌نگر هنوز منتظر حرکت بعدی نینتندو هستند، یک بازی مستقل کوچک اما جسورانه آمده تا معادلات را به هم بزند. Star Racer دقیقاً همان چیزی است که عاشقان هیجان، سرعت و نوستالژی دنبالش هستند؛ تجربه‌ای که به‌شکل عجیبی حس و حال F-Zero کلاسیک را زنده می‌کند، آن هم در زمانی که نینتندو خودش علاقه‌ای به بازگشت جدی به این سبک نشان نداده است.

Star Racer یک بازی ساده و راحت نیست. از همان دقایق ابتدایی، بازی بدون تعارف شما را به دل مسابقه‌هایی پرت می‌کند که هر پیچ آن می‌تواند پایان کارتان باشد. سرعت سرسام‌آور، مسیرهای باریک، رقبا‌ی بی‌رحم و زباله‌های مرگبار در پیست، همه دست به دست هم می‌دهند تا کوچک‌ترین اشتباه را مجازات کنند. اگر فکر می‌کنید با یک بازی آرکیدی آسان طرف هستید، خیلی زود نظرتان عوض می‌شود.

اما درست همین سخت‌گیری است که Star Racer را خاص می‌کند. بازی عمداً منحنی یادگیری تندی دارد؛ چند مسابقه اول احتمالاً با تصادف، شکست و شروع دوباره همراه می‌شود. با این حال، هر بار که دوام می‌آورید و کنترل سرعت و مسیر را بهتر یاد می‌گیرید، حس رضایت عجیبی به شما دست می‌دهد. درست مثل زمانی که بالاخره یکی از پیست‌های دشوار F-Zero روی SNES را پشت سر می‌گذاشتید.

یکی از نقاط قوت Star Racer، شخصیت‌ها و رانندگان متنوع آن است. هر راننده ویژگی‌ها و مزایای خاص خودش را دارد و همین موضوع باعث می‌شود سبک رانندگی شما تغییر کند. با پیشرفت در حالت اصلی، آیتم‌ها، خودروها و مسابقات جدیدی باز می‌شوند که انگیزه ادامه دادن را بالا نگه می‌دارند. بازی فقط به مسابقه‌های معمولی محدود نیست؛ رویدادهای خاص و حتی حالت‌های مرگبار وجود دارند که در آن‌ها زنده ماندن خودش یک پیروزی محسوب می‌شود.

سازندگان بازی حتی به این هم بسنده نکرده‌اند. وجود ویرایشگر مسیر، به شما اجازه می‌دهد پیست‌های اختصاصی خودتان را بسازید؛ چه برای خلق یک بهشت سرعت، چه برای اذیت‌کردن دوستانتان در رقابت‌های محلی. در کنار این‌ها، بخش‌های پروازی الهام‌گرفته از Star Fox تنوع جذابی به گیم‌پلی داده‌اند و اجازه نمی‌دهند بازی یکنواخت شود.

البته Star Racer بی‌نقص نیست. نبود بخش آنلاین ممکن است برای بعضی‌ها ناامیدکننده باشد و کنترل با کیبورد هم تجربه چندان دلچسبی ارائه نمی‌دهد. این بازی عملاً با کنترلر معنا پیدا می‌کند و اگر کنترلر نداشته باشید، احتمالاً سختی آن دوچندان می‌شود.

در نهایت، Star Racer یک پیام واضح دارد: اگر دلتان برای مسابقه‌های نفس‌گیر قدیمی تنگ شده و از چالش فرار نمی‌کنید، این بازی می‌تواند شما را غافلگیر کند. شاید سخت باشد، شاید بارها شکست بخورید، اما اگر پای آن بمانید، با یکی از لذت‌بخش‌ترین تجربه‌های مسابقه‌ای مستقل سال روبه‌رو خواهید شد.

منبع: تورنونت