نوستالژی یا ناامیدی؟ نقد جنجالی مجموعه Fighting Force

مجموعه Fighting Force Collection با وعده زنده‌کردن خاطرات دهه نود، دوباره به میدان بازگشته؛ اما این بازگشت، بیش از آن‌که یک جشن باشکوه باشد، سفری است به اعماق تصمیم‌هایی عجیب و فرصت‌هایی از‌دست‌رفته. همان‌طور که پیش‌تر در مجموعه‌های نوستالژیک مشابه دیده‌ایم، کیفیت فنی این کالکشن قابل دفاع است، اما سؤال اصلی اینجاست: آیا خود بازی‌ها هنوز ارزش بازگشت دارند؟

نسخه اول Fighting Force که در اواخر دهه نود منتشر شد، تلاشی بود برای سه‌بعدی‌کردن فرمول موفق آثاری مانند Streets of Rage. ایده روی کاغذ جذاب به نظر می‌رسید؛ مبارزه خیابانی، دشمنان پرتعداد و آزادی حرکت در محیط سه‌بعدی. اما در عمل، بازی خیلی زود به تکرار می‌افتد. تنوع دشمنان کم است، مراحل بیشتر از آن‌که هیجان‌انگیز باشند، مانع‌تراش هستند و سیستم مبارزات، بعد از مدتی همه برگ‌هایش را رو می‌کند. انتخاب بین چهار شخصیت با ویژگی‌های فیزیکی متفاوت جذاب است، اما این تفاوت‌ها آن‌قدر عمیق نیستند که تجربه را دگرگون کنند.

داستان Fighting Force تقریباً بهانه‌ای برای شروع درگیری‌هاست و هیچ پیچش یا لحظه به‌یادماندنی خاصی ندارد. با این حال، حالت همکاری دونفره هنوز هم می‌تواند برای مدت کوتاهی سرگرم‌کننده باشد؛ مخصوصاً برای کسانی که به دنبال تجربه‌ای ساده و مستقیم هستند. کنترل‌ها پاسخگو هستند، اما الهام‌بخش نه. نتیجه این می‌شود که بازی را یکی دو بار تجربه می‌کنید و بعد، خیلی راحت سراغ گزینه‌های مدرن‌تر می‌روید.

اما نقطه‌ای که مجموعه واقعاً جنجالی می‌شود، Fighting Force 2 است. جایی که انتظار می‌رفت نقاط ضعف نسخه اول برطرف شوند، اما در عوض، مسیر کاملاً تغییر می‌کند. این دنباله به‌جای تمرکز بر مبارزه خیابانی، به سمت یک اکشن ماجراجویانه با حال‌وهوای آثار قبلی Core Design حرکت می‌کند. نتیجه؟ هویتی نامشخص که نه در مبارزه می‌درخشد و نه در روایت داستانی. بخش‌های اکتشافی وجود دارند، اما کشش کافی ندارند و سیستم سلاح‌ها، با وجود تنوع ظاهری، خیلی زود یکنواخت می‌شود.

از نظر فنی، هر دو بازی در این کالکشن بهترین نسخه‌ای هستند که تاکنون دیده‌ایم. شبیه‌سازی دقیق، گزینه‌های بصری شبیه CRT و اجرای روان، نشان می‌دهد که تیم پورت کارش را بلد بوده است. مشکل اما جای دیگری است: کمبود محتوای جانبی. در دوره‌ای که کالکشن‌های رترو با مصاحبه، مستند و آرشیوهای غنی عرضه می‌شوند، Fighting Force Collection تقریباً هیچ توضیحی درباره تصمیم‌های خلاقانه یا تغییر مسیر عجیب دنباله ارائه نمی‌دهد.

با قیمت بیست دلار، این مجموعه بیشتر شبیه یک یادآوری تاریخی است تا یک پیشنهاد ضروری. برای طرفداران قدیمی یا علاقه‌مندان به تاریخ بازی‌ها، ارزش بررسی دارد؛ اما برای دیگران، این سؤال باقی می‌ماند: آیا واقعاً چیزی فراتر از نوستالژی در این مجموعه وجود دارد؟

منبع: تورنونت